ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลของ การเป็นสมาชิก กรุ๊ปเลือดผสม
 
ไม่ว่าจะเป็นเพราะมีลักษณะนิสัยที่เหมือนแม่
 
ไม่ว่าจะเป็นเพราะสภาพแวดล้อมบวกทัศนะของตัวเองที่หล่อหลอม
 
ตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นใคร สนิทแค่ไหน ก็มักจะถูก "วงแหวนแห่งโลกส่วนตัว" ที่ล้อมรอบตัวฉันกั้นไว้นอกวงเสมอ
 
ฉันเอง ก็ไม่เคยคิดว่า "วงแหวนของโลกส่วนตัว" มันจะเป็นปราการปิดกั้นผู้คนมากมาย หรือปิดกั้นสิ่งใหม่ๆที่จะเข้ามา
 
ไม่เคยคิดเลยกระทั่ง มีคนมาทัก เมื่อคืนนั่นแหละ
 
 
 
 เล่นแชทคุยกับคนแปลกหน้า คุยเรื่องสัพเพเหระ อะไรก็ได้ ในฐานะที่คนแปลกน้าจะคุยกัน มันทำให้เราได้ประสบการณ์อะไรใหม่ๆ
   แต่ภัยจากคนแปลกหน้าในโลกออนไลน์ก็มีมาก จึงต้องระวัง
 
การตีกรอบของเราก็กว้างขึ้น แม้ว่าเราจะสนุกกับคู่สนทนามากเท่าใดก็ตาม เรารู้ว่า เราตีกรอบสำหรับพวกเขาเท่าไหร่
 
ดังนั้น จึงไม่แปลกที่เราจะดูปิด โดยเฉพาะเรื่องที่ส่วนตัวมากๆ
 
ยิ่งกับเราด้วยแล้ว ถ้ามีคนอยากรู้มากๆ ก็ยิ่งไม่อยากให้รู้ มันเป็นระบบต่อต้านอัตโนมัติที่มักจะเกิดขึ้น โดยเฉพาะกับคนแปลกหน้าที่เพิ่งคุยกันไม่กีประโยค
 
เราไม่เคยคิดว่า ระบบป้องกันภัย(ที่อาจจะแน่นหนา) ของเรา มันกลายเป็นว่าเราปิดขนาดนั้น (เลยหรือ?)
 
 
ในโลกส่วนตัวที่เขาบอกว่าปิดของเรา มีสิ่งสลับซับซ้อนมากมาย และสิ่งเหล่านั้นหลอมรวมให้เป็นเราในตอนนี้ 
 
ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากเปิด
 
แต่ถ้าเปิด มันจะยังเป็นตัวเรารึเปล่า

และถ้าปิด จะกลายเป็นว่า เราตัดตัวเองออกจากสิ่งดีๆหลายสิ่งที่ควรจะเข้ามารึเปล่า
 
 
เราเองก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองต่อไป